nu 14°
Weerbericht Delden
geheel bewolkt
05:00
13°
geheel bewolkt
08:00
14°
geheel bewolkt
11:00
15°
geheel bewolkt
14:00
17°

Klik hier om alle zoekresultaten te bekijken >

U bevindt zich hier:

home

>

nieuws

>

deel 6 verhalen op weg naar delden terug naar toen wegwezen

Terug

Deel 6: Verhalen op weg naar ‘Delden Terug Naar Toen’ – Wegwezen!

Het is op 4 april 2015 precies 70 jaar geleden dat Delden werd bevrijd van de Duitse bezetting. De historische voertuigen van Keep Them Rolling zullen in deze periode de route van de bevrijders rijden van Groesbeek naar Groningen. Aan de Twickelerlaan in Delden wordt net als in 2010 van 2 tot en met 9 april 2015 een groot kampement opgeslagen.

De stichting ‘Delden Terug Naar Toen’ zal het stadje rondom de bevrijding terug brengen naar de jaren 40. Versierde etalages, verklede inwoners, historisch ingerichte woningen, een nabootsing van de oversteek van het Twentekanaal en nog tal van andere activiteiten: in april 2015 zal Delden zich weer voor even terug in de tijd wanen.

In de aanloop naar de 70-jarige bevrijding van Delden worden er door een speciale commissie verschillende verhalen geschreven die uiteindelijk gebundeld worden in een mooi boek. Nieuws uit Delden zal tot aan de start van het evenement om de twee weken een verhaal plaatsen. De ene keer is het verhaal afkomstig van de stichting Keep Them Rolling, de andere keer van de verhalencommissie.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Deel 6: Verhalen op weg naar ‘Delden Terug Naar Toen’ – Wegwezen!

wegwezen

Voor zover ik op de hoogte was van huizen van buren, familieleden en vrienden, wist ik dat er overal geheime plekjes waren. Daarin werden zaken verstopt die je niet in je bezit mocht hebben, zoals radio’s. Ook werden er dikwijls wat levensmiddelen in verstopt, als je dat tenminste nog had. Een en ander open en bloot tentoonstellen was de kat op het spek binden. Belangrijker was dat ergens in huis ook een ‘onderduikplek’ voor een of meer mensen was geregeld. Zo kwam dan ook op zekere dag oom Antoon bij ons thuis. Hij was timmerman en had gereedschap meegebracht. Op de eerste verdieping waren twee slaapkamertjes gebouwd. Grotendeels uit hout opgetrokken en ‘koud’ onder de onbeschutte kap gesitueerd. Op de slaapkamer van mijn zus werd met een paar man het bed aan de kant geschoven. Op de houten schrootjeswand tekende mijn oom een vierkant af. Daarbij liet hij de verticale lijnen exact gelijk lopen met de naden van de schrootjes. Dat moest het luik worden naar de schuilplaats voor vader.

Met bewonderenswaardig vakmanschap wist oom Antoon, zonder dat er onnodige beschadigingen werden gemaakt, het luikje uit de wand te zagen. Alleen de twee horizontale zaagsneden verraadden iets van de geheime ‘poort’. Toen alles klaar was, mochten wij als een soort proefkonijntjes naar binnen. Je kon er amper zitten en het was er griezelig donker. Op de vloer werd een deken gelegd en daarna werd het luikje op een of andere onzichtbare wijze afgesloten.

Mijn moeder, mijn zusje en ik werden geïnstrueerd hoe we in noodgevallen het bed moesten verschuiven en dan weer op de plaats te zetten. En verder... mondje dicht! Niemand mocht hiervan weten. Op een nacht werd er hevig op het raam van de slaapkamer gebonsd. Het was oom Antoon. "Bets, maak dat je weg komt, de Duitsers houden razzia”, waarschuwde hij met fluisterende stem. Vader ‘schoot’ zijn kleren aan en ging op zijn beurt de buurman waarschuwen. Nu zou de geheime ‘hut’ dus zijn diensten moeten gaan bewijzen.

Maar niks ervan. Hij was weg en bleef weg. Jé, wat hebben we hem toen geknepen! Hij zou toch alsnog niet het slachtoffer van de razzia zijn geworden? De hele nacht en dag daarna kwam hij niet opdagen. Tot in de late avond, het was al donker, daar stond hij opeens weer in de kamer. Hij had een goed onderduikadres gevonden maar waar vertelde hij niet.

Na de oorlog hoorde ik dat hij op de hooizolder bij de buren had gezeten. Die twee broers hadden onder de hooiopslag een goed verstopte ‘schuilkelder’ gecreëerd. Het luikje achter het bed van mijn zus heeft nooit enige diensten bewezen. Later werd het nog even een speelhonk voor ons. Maar in die periode waren we erg druk met de geallieerden die rondom ons dorp gelegerd waren. En daar viel ontzettend veel meer te zien en te beleven.

Gerard Reuvers

advertenties

24 aug 2014

“Is het boek met alle verhalen straks voor een ieder te koop ?
Ben altijd al zeer geïnteresseerd in de 2e wereld oorlog. De verhalen die mijn ouders over die periode vertellen boeien me enorm.”

b 24-08-2014 @ 21:03 | 0 | rapporteer

Reageren

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reageren.
Klik hier om in te loggen, of maak hier een account aan.