Deldense Mieke Jebbink-Vreede mag 100 kaarsjes uitblazen

100 jaar geleden, om precies te zijn op 23 juli 1919, werd ze als Maria Vreede geboren te Hulst, als derde kind in een gezin van later 7 kinderen. Gisteren vierde ze deze mijlpaal in de Wieken in Delden.

In Amsterdam deed ze haar opleiding voor Heilgymnastiek en Massage (thans kennen we dat onder de naam Fysiotherapie) en naast haar opleiding heeft sport altijd een grote rol in haar leven gespeeld. Tijdens haar studie roeide ze op hoog niveau bij roeivereniging De Hoop, maar door het uitbreken van de oorlog kreeg dat geen vervolg in de vorm van internationale wedstrijden. Zelfs voor een Elfstedentocht deinsde ze niet terug, die heeft ze één keer (uit)gereden en Piet heeft zelfs drie keer de Elfstedentocht gereden.

In 1943 trouwde ze met Piet Jebbink en in 1945 werd hun eerste dochter geboren in Utrecht. In 1946 vertrokken ze naar Hengelo, waar Piet als advocaat aan het werk kon en daar in 1956 als zelfstandig advocaat zijn eigen kantoor aan de Bornsestraat begon. Hengelo zijn ze altijd trouw gebleven. Daar werden ook de andere drie kinderen geboren, een zoon en nog twee dochters.

Een sportief gezin groeide op, de hockeyvelden en tennisbanen werden regelmatig bezocht en daarnaast werd ook de muziek niet vergeten en werd al of niet met succes kennis gemaakt met een instrument, zoals piano, viool, hobo en cello.

Piet beëindigde zijn advocatenloopbaan in 1965 om als docent aan de net opgerichte Technische Hogeschool Twente (thans Universiteit Twente) te gaan werken en bleef daarnaast actief als jurist in de functie van Kantonrechter plaatsvervangend in Almelo. Hij vervulde vele bestuursfuncties zoals de Overijsselse Molen, Verzorgingshuis Avondrust en was medeoprichter van de Rotary Delden-Borne. Piet overleed in augustus 2001

Miek(e) zelf gaf met haar heilgymnastiek achtergrond jaren lang gymnastiek- lessen, eerst aan kinderen en volwassenen en tot ver in de leeftijd van 80 jaar aan “leeftijdsgenoten”. Tot juli 2018 woonde ze nog deels aan de Bornsestraat, maar grotendeels in haar Chalet op de camping in Delden, waar ze alles nog nagenoeg zelf deed en ook het bijhouden van de tuin is ze tot het laatst toe blijven doen.

Toch naderde de tijd dat het beter was als ze wat meer hulp kon vragen omdat haar bijna blindheid toch wel een erg grote handicap werd. En zo kwam er een appartement vrij in de Wieken, met een openslaande deur, want buiten zijn is na ademen ongeveer haar tweede levensbehoefte en dat kan daar. Iedereen is er intussen aan gewend dat er bij weer en wind iemand buiten zit en dat kan in de Wieken. Twee dagen voor haar 99ste verjaardag is ze naar de Wieken verhuisd en is daar dankbaar voor alle goede, lieve hulp. Ze is dankbaar dat al haar vier kinderen nog in leven zijn. Ze heeft intussen 11 kleinkinderen en 12 achterkleinkinderen en ze hoopt de komst van nog twee achterkleinkinderen eind dit jaar nog mee te mogen maken.

Foto: Wijnand Kristiaans