Ingezonden: Deldense vrienden rijden alternatieve Carbagerun door de lage landen

Van 22 tot en met 30 augustus zouden ze misschien wel de mooiste route ooit in de geschiedenis van the Carbage run rijden! De mooiste wegen van Oostenrijk, Slovenië, Kroatië, Bosnië, Servië en Montenegro. Zo min mogelijk snelweg en zoveel mogelijk bergpassen en B-wegen. Plekken waarvan menig “runner” het bestaan waarschijnlijk niet eens weet. Prachtige uitzichten, bijzondere bezienswaardigheden en uitdagende wegen. Helaas…., Covid-19 gooide roet in het eten, de Balkan ging op code oranje en de organisatie gelastte terecht de zomer-editie 2020 af.

De Deldense vrienden Urban Pots, Remco Bakhuis, René Geerdink en Marc Brinkcate besloten, met inachtneming van de RIVM-regels, zelf een alternatieve tocht door Nederland te rijden.

Dag 1

Zaterdag 22 augustus om 10:00 uur werd het startsein gegeven. Met een vooraf uitgekiende route over bijna alleen maar kleine weggetjes zoals de Deldeneresch, werd koers gezet richting Drenthe. Daar was de eerste stop ingepland bij camping de Zandpol aan het Stieltjeskanaal. Een camping waar 30 jaar geleden de eerste vakantie werd gevierd. Vervolgens hobbelde het langs de Drentse Hunebedden, Groningen, Sneek, de Afsluitdijk en Den Helder. Uiteindelijk werden de kampeertentjes stevig vastgeketend op een kustcamping in Egmond aan Zee.

Dag 2

Nadat de rookmachine bijgevuld was, de compressor van de treinhoorn getest én de olie van de Lolvo V70 op peil was gebracht, kon de barre tocht vanuit Noord Holland verder richting het Zuiden van ons kikkerlandje. Via Tata Steel in IJmuiden boog de marine-grijze Volvo af richting het circuit in Zandvoort en werd de Schilderswijk tot kalmte gemaand. ’s Middags stond Rotterdam op het programma. Via een rokerige Erasmusbrug werd koers gezet richting de tweede Maasvlakte van Rotterdam, alwaar de kraanmachinisten diep onder de indruk waren van de Twentse bolide. De containerterminals verdwenen in rap tempo in de binnenspiegel en werd er vanuit de havenstad doorgereden naar de Deltawerken. Bij dit indrukwekkende stuk beton en staal werd even een korte pauze ingelast, waarna via Zoutelande de tweede overnachtingscamping in Vlissingen werd opgezocht.

Dag 3

Precies op de helft van de reis werd Zeeland gedag gezegd en stonden schitterende landweggetjes door Noord-Brabant en Limburg op het programma. Eerst werd in Breda geluncht om vervolgens met een goed gevulde maag de prachtige natuur van een heus Safaripark te ontdekken. De runners kwamen oog in oog te staan met wilde dieren, een leerzame en unieke reis door de wereld van Beekse Bergen. Na het Brabantse land volgde een lange rit richting de bourgondische stad Maastricht. Met een goede maaltijd achter de kiezen reed de nog prima presterende V70 richting alweer de laatste overnachtingscamping in Valkenburg. Een gezellige plaats, op een zeer lokale stortbui na, een prima aanrader voor liefhebbers van een terrasje.

Dag 4

Op de slotdag van de alternatieve run werd een bezoek gebracht aan de Amerikaanse Begraafplaats in Margraten. Na dit indrukwekkende bezoek ging het met gezwinde spoed naar de hoogste heuvel van Nederland, waar ook het Drielandenpunt van Nederland, België én Duitsland 322,5 meter boven NAP uit reikt. Helaas lagen de wegen van de Vaalserberg in een dichte mist, voor de zekerheid werden in de bochten mogelijke medeweggebruikers met geluidssignalen gewaarschuwd. Heuvelafwaarts ging het viertal verder richting Thorn. Dit stadje staat bekend om haar witgeschilderde oude huizen en monumentale gebouwen. Bijzonder leuk was dat in Thorn een dependance van Anne Schep en Softijs IJs werd gevonden. Geen wonder dat ook dit stadje jaarlijks vele bezoekers trekt. Vanuit Limburg werd het gaspedaal ingetrapt en ging het via Nijmegen en de Achterhoek richting oale groond.

Met een overheerlijk diner en een prima smakende Weizen werd geproost op de afgelopen vier dagen en vooruitgekeken naar week 35 2021. Dan zal hopelijk in het grensgebied van Duitsland/Oostenrijk de start plaatsvinden van de zomer-editie naar Monten