Sterpianiste Marietta Petkova terug bij Delden Klassiek

Zondag 18 november 2018 verrast de Bulgaarse pianiste Marietta Petkova met haar tweeluik Debussy-Chopin in de Oude Blasiuskerk in Delden. Marietta brengt op een bijzondere manier een ode aan de 100 jaar geleden overleden Debussy en verbindt hem met haar favoriete componist Chopin. “Marietta Petkova wordt gezien als een fenomeen op de vleugel. Zij is in staat om de luisteraar in de ziel te raken. Als een van de weinige pianisten luistert zij tijdens een vertolking naar het publiek. Hierdoor ontstaat er een bijzondere vorm van contact tussen componist, vertolker en toehoorder.”

Ruim 25 jaar woont de in Bulgarije geboren en getogen pianiste Marietta Petkova in Nederland. Zij concerteert in heel Europa, Noord Amerika en Japan. ‘Een pianiste van wereldklasse.’ Na haar succesvolle optreden vijf jaar geleden komt zij terug naar Delden voor een optreden met Préludes van Debussy en Ballades van Chopin. Een bijzondere combinatie. Marietta Petkova: “Als iemand de ziel van de piano kende, was dat Chopin wel. Chopin was van jongs af aan in mijn leven. Mijn eerste werk van hem studeerde ik op 12-jarige leeftijd.” Marietta gaat verder: “Toen ik in de wereld van de 100 jaar geleden overleden Debussy dook, ontdekte ik dat deze componist fantastische uitgaven heeft voorbereid van Chopins ballades. Uitgaven met fraseringen, aanwijzingen en suggesties van Debussy zelf. Hij speelde de eerste Chopin ballade als 15-jarige.”

“De Franse componist Claude Debussy was een van de grootste vernieuwers uit de muziekgeschiedenis. Hij verrijkte de pianoliteratuur met prachtig gekleurde originele werken. Evenals zijn idool Chopin schreef hij 24 Préludes, korte fascinerende en inspirerende impressies met titels. Als eerbetoon aan deze bijzondere componist speelt Marietta Petkova 12 Préludes uit boek 1. Warme kleurmengingen en fantasievolle taferelen zullen de Oude Blasiuskerk vullen. Marietta: “Debussy is de wieg van de moderne muziek” Verder brengt Marietta drie Ballades van haar idool Fréderic Chopin. Het verschil tussen beide componisten in de notendop: Chopin vertelt een verhaal, Debussy schetst een beeld.

Het concert is in de Oude Blasiuskerk Delden op zondag 18 november 2018. Aanvang 16:00 uur, zaal open vanaf 15:15 uur. Kaarten voor dit concert€ 16 via de website van Delden Klassiek www.deldenklassiek.nl

Interview met Petkova

Hoe ben je tot de keuze van dit programma gekomen? Ik was al lang van plan in de wereld van Debussy te duiken. Chopin is altijd aanwezig geweest in mijn leven. Later ontdekte ik dat Debussy fantastische uitgaven heeft voorbereid van Chopins ballades, een uitgave van Durand uit 1915 die goud waard is, met fraseringen, aanwijzingen en suggesties van Debussy zelf. Ik heb talloze edities van Chopin, maar dit is de meest waardevolle. Debussy heeft zelf ook ballades gespeeld, de eerste ballade speelde hij als 15-jarige. Als ik aan Debussy werk is dat een soort ideeënstroom voor Chopin en vice versa. Ik noem beide namen in één adem, zeg maar, ze zijn ‘goede vrienden.‘

Chopin schreef vier ballades. Heb je een voorkeur? Nee, het liefst speel ik ze alle vier, ze zijn ongelofelijk verschillend, ze staan voor mij ieder op eenzame hoogte, elk op zich is een compleet werk.

Als je de eerste en de derde ballade naast elkaar zet, zit daar in het ontstaan 10 jaar tussen. Chopin was in 1831 pas 21 toen hij de eerste ballade schreef. Is dat ook te horen? Ja zeker, de derde ballade wijst al richting de vierde. De vierde is misschien wel hèt stuk. Niet voor niets heeft Toscanini gezegd dat er maar één werk is in de geschiedenis dat vergeleken kan worden met de Mona Lisa van Leonardo da Vinci en dat is de vierde ballade, qua complexiteit en mysterie. De derde is een opmaat naar de vierde en je hoort er heel sterk de stem van Polen in. Het is compositorisch zeer innovatief, dat je denkt, ja, hier heeft ook Schönberg later ook naar geluisterd en Mahler. De eerste ballade is gewoon pure soul, alles of niets. Er is een hele mooie eenvoud in de vertelling, die me zo raakt, ondanks de gepassioneerde stroom en uitbarstingen.

Als je gaat lezen over deze stukken kom je ook de uitspraak tegen dat de ballades van Chopin ‘showpieces’ zijn. Wat zou je daarop willen zeggen? Ik zou willen zeggen dat de pianisten verantwoordelijk zijn voor zo’n benaming, dat is heel erg, als iemand zoiets schrijft, dan heeft hij het van iemand gehoord die het zo heeft gespeeld. Maar dat is echt een flinke vergissing van de pianist. En dat is heel jammer, want de pianist blijft een ambassadeur van de compositie.

Wat betekent Chopin voor jou persoonlijk? Als ìemand de ziel van de piano kende, dan was dat wel Chopin, zeker in de 19^e eeuw en later misschien Rachmaninov. Zij zijn de twee grote pianogiganten. Mijn allereerste stuk was een afscheidswals van Chopin, opus 64, nummer 2. Die studeerde ik toen ik 12 was en dat was meteen een openbaring. Daar kwam bij dat dit het lievelingsstuk van mijn grootvader was met wie ik een heel sterke band had.

Is er één van de twaalf préludes van Claude Debussy uit boek 1 heel speciaal? Des pas sur la neige (Voetstappen in de sneeuw), vind ik heel krachtig. Debussy draait letterlijk zijn rug naar het grote gebaar toe, naar de Wagneriaanse drama’s. Het is een statement vanuit het minimale. Het verdriet in het stuk is echt een schoonheid op zich, de troosteloosheid, de oneindige ruimte. Niet dat ik dit allemaal zie, de luisteraar is vrij om een eigen beeld te scheppen. De sneeuw is meer dan alleen een beeld, de sneeuw is de staat van zijn van Debussy, de verbinding met het innerlijk. Ik was laatst in Egmond aan Zee en tegen 10 uur ’s avonds stonden een heleboel mensen te kijken hoe de zon in de zee zakte. Ik vond het zo mooi dat dit in stilte kan gebeuren. Dat is volgens mij meer dan alleen maar beeld dat je dat innerlijk ondergaat. Een live performance van de zon, en wat het met je doet, dat is wat Debussy ook met de sneeuw wilde bereiken. In zijn essays schreef hij dat hij meer heeft geleerd van de ondergaande zon dan van een symfonie van Beethoven qua compositorische techniek. Debussy is de wieg van moderne muziek. In de preludes is alles al gezegd, een soort Bijbel.