Burgemeester Nauta: ‘Huisvestingsbeleid interne aangelegenheid landelijke politie’

Burgemeester Ellen Nauta is niet van plan zich te mengen in de discussie omtrent het verdwijnen van het politiesteunpunt in Delden. Net als in 2015 gaf Nauta aan dat het huisvestingsbeleid een interne aangelegenheid van de landelijke politie. De burgemeester zei dit naar aanleiding van vragen die gesteld waren door het CDA.

Nauta: “De politie hanteert een dienstverleningsconcept waarin het investeren in mensen en middelen centraal staat. De mogelijkheden die het mobiele werken de politie hierbij biedt, zijn een belangrijke factor in het contact met de burger. Door te investeren in deze middelen wordt het mogelijk om op locatie aangifte op te nemen, pop-up bureaus in te richten en in winkelcentra spreekuur te houden.”

De burgemeester geeft tevens aan dat de politie in staat is om te reageren op de behoeften van de burgers. “Dit is niet afhankelijk van de aanwezigheid van een vast bureau of steunpunt. Door aanwezigheid in de wijken, kan snel persoonlijke contact worden gelegd, een afspraak gemaakt en bij (niet-zelfredzame) burgers thuis worden gekomen. Doordat de politie de dienstverlening anders organiseert (digitale aangiftes en contactmogelijkheden, meer aangiftes op straat en bij burgers thuis en aanwezigheid van politie in de wijk en bij haar partners) krijgt de nabijheid en zichtbaarheid van de politie zo op eigentijdse wijze vorm. Met het verder doorvoeren van het mobiel werken blijft de politie in de kernen actief aanwezig, waarbij de aanpak is afgestemd op de lokale context. Wij delen de mening dat de politie er in de eerste plaats voor de burger moet zijn en menen dat dit met het beschreven beleid ook het geval is.”

Ondanks dat Nauta aangeeft dat het een interne aangelegenheid van de politie betreft, wil ze waar mogelijk wel meedenken. “Het dienstverleningsconcept en het daaraan gerelateerde huisvestingsbeleid is een interne aangelegenheid van de landelijke politie waaraan ook de eenheidsleiding Oost en de districtsleiding in Twente zich conformeren. Uiteraard zijn wij altijd bereid om mee te denken met de politieorganisatie, maar ons college is geen partij in deze.”

Op de vraag of zij ook vindt dat door de sluiting het gevoel van veiligheid alleen maar afneemt, zegt ze het volgende: “Wij realiseren ons dat er een objectief en subjectief gevoel van veiligheid bestaat. Uiteraard kan dit een spanningsveld opleveren, waarbij het zaak is met elkaar in gesprek te blijven. Zo worden de reactietijden vaak in verband gebracht met het sluiten van politiebureaus. In het dagelijks werk wordt de verdeling van incidenten echter meegewogen bij de inzet en verdeling over het teamgebied. Deze sturing op capaciteit/inzet én de reactietijden staan los van de positionering van het teambureau in het (basisteam)gebied. Alle in het gebied werkzame politie-eenheden zijn immers beschikbaar voor meldingen, omdat het rijden van meldingen niet meer is voorbehouden aan zogeheten noodhulpeenheden. De meldkamer stuurt de dichtstbijzijnde politiemedewerker richting de melding, politiemedewerkers zitten dus niet op een politiebureau te wachten tot er een spoedmelding komt.”